Aandelen moet je hebben

Wereldwijd is er nog veel geld op zoek naar een nuttige investering. Het zal een bodem onder aandelenkoersen leggen, ondanks de veelgehoorde waarschuwing dat aandelen duur zijn en beurzen overgewaardeerd. De lage rente helpt daarbij een handje.

Het beleggingsfonds van de Noorse staat moet meer in aandelen beleggen. Dat was het advies van een gouvernementele commissie. Momenteel is zestig procent van de 880 miljard dollar belegd in aandelen. Dat moet naar zeventig procent en het gaat ten koste van obligaties. Logisch, want met obligaties valt geen droog brood meer te verdienen. Concreet betekent dit dat er voor ongeveer 90 miljard dollar aan aandelen moet worden bijgekocht, niet echt kleingeld.

De Japanse internet- en communicatiegigant SoftBank Group gaat samen met een beleggingsfonds van Saudi-Arabië een investeringsfonds oprichten voor deelname in nieuwe technologieën. SoftBank legt in eerste instantie 25 miljard dollar in. De oliesjeiks voegen daar 45 miljard aan toe. Uiteindelijk zal het fonds de komende jaren uitgroeien naar een geïnvesteerd vermogen van 100 miljard dollar.

Aandelen aantrekkelijk
Zolang we berichten als deze lezen, is het onze stellige overtuiging dat aandelen aantrekkelijk blijven. We moeten alleen af van de gedachte dat de bedrijfswinsten met dubbele cijfers blijven groeien. In het huidige klimaat kunnen we voor de komende jaren uitgaan van een algemene economische groei tussen de 1% tot 1,5%. Daar horen groeicijfers van de winst per aandeel bij van zes tot acht procent.

Dan zijn beurzen met geschatte koers/winst verhoudingen van 15 tot 18 in dit opzicht niet goedkoop, maar echt zakken doen de koersen ook weer niet. Dat beurzen nu al jaren voortsukkelen zonder een langdurige correctie komt doordat de overheden en centrale banken ons hebben opgezadeld met een kunstmatig lage rente. We kunnen daar van vinden wat we willen, maar het feit is daar.

Financiële repressie
Wat de overheden met deze maatregel beogen noemen we ‘financiële repressie’: we mogen geen rendement op onze spaartegoeden maken, maar er ondertussen wel over betalen. Er valt ook weinig tegen te doen, behalve door uit protest je geld van de bank af te halen en het onder de matras te leggen. Dan ben je weliswaar af van die vermaledijde vermogensrendementsheffing, maar loop je wel het risico van brand of diefstal.

Van de andere kant willen de autoriteiten ons dwingen om iets met dat geld te doen. Beleggen, bijvoorbeeld. Dan maar iets meer risico lopen, want alles is beter dan een rendement van nul. Een deel van dat geld zal richting de beurs stromen. Dat zorgt weer voor een bodem onder aandelen.

Canadese schalieolie
Enkele weken geleden werd ik uitgenodigd voor een presentatie door een Canadees bedrijfje. Het bedrijf heeft een licentie verworven voor de ontginning van een gebied van slechts 52.000 hectare waar meer dan vijf miljard vaten schalieolie liggen te wachten om ontgonnen te worden. Nu worden er nieuwe aandelen uitgegeven om het project verder van de grond te tillen totdat er zich een koper aandient of het bedrijf naar de beurs wordt gebracht.

Ik ging er neutraal heen, omdat je meestal getrakteerd wordt op een goudgerand verhaal van een dolenthousiaste presentator, waarbij het eind van het liedje is dat je helemaal gek bent als je geen hypotheek op je schoonmoeder neemt om deel te nemen. Maar na een nuchtere uiteenzetting door de twee presentatoren (de CFO en CEO, die zelf trouwens ook participeren voor CA$ 1 mln en CA$ 750.000) maakte aanvankelijke scepsis plaats voor gereserveerde interesse.

Voorraden
Na de presentatie sprak ik nog met een olieanalist. Naar zijn zeggen is de werkvoorraad van Shell gedaald van 14 jaar in 2004 naar 8,5 jaar nu. Met andere woorden: als Shell zijn huidige reserves niet langer aanvult, is over 8,5 jaar de olie op. Shell is ongetwijfeld niet de enige. Alle grote oliemaatschappijen zijn voortdurend in de race om hun voorraden op peil te houden, ondanks alle vrolijk stemmende berichten over oprukkende alternatieve energiebronnen. Volgens het gerespecteerde bureau International Energy Agency (IEA) zal de vraag naar olie de komende twintig jaar niet af- maar toenemen.

Wat dat betreft was de toespraak van een OPEC topman, eergisteren, koren op de molen. Volgens de spreker ziet de industrie zich voor de gigantische uitdaging gesteld om tot 2040 de lieve som van 10.000 miljard dollar te investeren om vraag en aanbod in evenwicht te houden. De daling van de olieprijs heeft uiteraard zijn tol geëist en juist geleid tot het bevriezen van de broodnodige investeringen.

Hoog risico
Terug naar onze Canadese pioniers. Het is dus nog mogelijk om als particulier te kunnen participeren in een opstartend bedrijf als dit. Het is alleen niet weggelegd voor investeerders met slappe knietjes. We spreken hier over ‘venture capital’ met een hoog risico. Het verstrekte kapitaal kan volledig verloren gaan of jarenlang liggen te wachten tot er zich een koper meldt die op de vijf miljard vaten afkomt.

In het beste geval wordt de schalieolie verkocht aan de hoogst biedende, een bedrijf als Shell, Exxon of de Chinese staatsoliemaatschappij CNOOC. Dus kansen zijn er wel, met als grote vraag waar de olieprijs over drie tot vijf jaar zal staan, zijnde de investeringshorizon van onze pioniers. Voor nu komt de recente stijging van de olieprijs op een welkom moment om de interesse van mogelijke deelnemers aan te wakkeren.

Lees eerder verschenen nieuws in ons archief. Ron Boer schrijft op regelmatige basis columns over interessante zaken die spelen op de financiële markten. Wilt u een melding krijgen wanneer een nieuwe column verschijnt? Volg ons dan op LinkedIn of neem contact met ons op.