Een flexibele oude dag

Aan de zomer van 1997 hebben we het woord ‘campingrally’ overgehouden. De mobiele telefoon begon toen net aan populariteit te winnen en beleggers konden telefonisch hun orders doorgeven. Dat deden ze massaal. Het gevolg was een AEX die in juli van dat jaar met 14% steeg.

Ik zie dat deze maand niet zo snel meer gebeuren. Alhoewel, als je leest hoeveel geld er wereldwijd nog geparkeerd staat in de vorm van liquiditeiten en deposito’s dan duizelt het voor je ogen. De precieze aantallen lopen nogal uiteen, maar het zou gaan om duizenden miljarden. Daarbij vergeleken is de opkoopactie van de ECB kleingeld. Stel je eens voor dat dat geld nog de markt in moet.

Waar moet je heen met je geld? Zowel de Dow Jones als de S&P500 bereikten gisteren nieuwe topniveaus. In dat licht is onze eigen beursgraadmeter AEX toch een beetje de schlemiel. De index komt maar niet van zijn plaats.

Het nog veel erger kunnen zijn als er geen herstel van zwaargewicht Shell was geweest. Dit aandeel liet het vorig jaar nog jammerlijk afweten maar is nu de reddende engel, van een dieptepunt van 16,54 naar 25 euro.

Nog niet zo heel lang geleden werd je op verjaardagen uitgelachen als je in ‘energie’ belegde maar kon je op schouderklopjes rekenen als je in ‘biotech’ zat. ’t Kan verkeren.

Pokemon
Uit een recent gehouden onderzoek over het beleggersgedrag onder jongeren (18 – 35 jaar) blijkt dat ze geen geduld hebben, onrealistisch hoge rendementen verwachten en veel te veel focussen op de korte termijn.

Niks nieuws onder de zon, ik had er op die leeftijd ook al last van. Sterker nog, ik begon nog eerder met beleggen, op mijn vijftiende. Dat bleek niet de ideale leeftijd om te starten, tenminste als ik terugdenk aan alle missers die ik toen maakte. Natuurlijk had ik niet de intelligentie van meneer Buffett, die trouwens nog jonger was toen hij met beleggen begon, op zijn achtste geloof ik, maar hij had dan ook het tij mee.

Nu ben ik een paar jaartjes ouder en misschien kan ik ervoor zorgen dat mijn kinderen niet in dezelfde kuilen vallen als ik toen deed. Als ze al gaan beleggen, want het is nog een hele toer om twee tienerbreinen ervan te overtuigen dat je met beleggen meer rendement maakt dan met sparen.

Als je jong bent ziet de lange termijn er zo ongeveer uit als de eerstvolgende keer dat je een Pokemon vangt. Pensioen is voor ‘ouden van dagen’ en dat je daar niet vroeg genoeg mee kunt beginnen dringt niet tot je door. Mijn dochter zou zeggen: “Grappenmaker, ik leef nu, yolo.”

Eindelijk genieten
En als mensen na een werkzaam leven met pensioen gaan kunnen ze ‘eindelijk gaan genieten’. Prima, maar realiseer je dan ook of er nog genoeg te genieten valt, (a) gegeven het feit dat je geen rendement maakt, (b) het pensioenfonds dat ook niet voor je doet en (c) je spaargeld of beleggingen ontoereikend blijken te zijn.

We merken hier aan tafel dat mensen bezorgd zijn dat ze geld tekort komen, ondanks dat ze tonnen gespaard hebben. Een terecht zorg. Doordat we niet alleen ouder worden maar ook gezonder oud, blijkt het appeltje voor de dorst plotseling een maatje te klein.

Alle strakke, op de lage rente gebaseerde rekenschema’s van nu, in alle oprechtheid samengesteld door een financiële planner en bedoeld voor tientallen jaren consumptiegenot, kunnen regelrecht de kachel in als de financiële sluipmoordenaar ‘inflatie’ in de toekomst bij je op bezoek komt.

Flexibiliteit
De rente op een Zwitserse staatslening met een looptijd van vijftig jaar staat op nul. Als je dit papier koopt, leen je dus voor die termijn geld uit aan de Zwitserse overheid en krijg je over vijftig jaar je geld terug. Meer niet. Iemand met een beetje kennis van inflatie weet dat de koopkracht van een Zwitsere frank over vijftig jaar niet hetzelfde is als vandaag.

Het toverwoord is flexibiliteit. Zorg dat je kan en – nog beter – durft te schakelen als de nieuwe werkelijkheid daarom vraagt. Het zijn niet de sterkste die overleven, maar zij die zich het snelst weten aan te passen aan de veranderende omstandigheden. Wat in de natuur geldt, geldt ook voor beleggen.

Blijf daarom zo lang mogelijk actief om zoveel mogelijk menselijk kapitaal om te kunnen zetten in financieel kapitaal. Als de tegenbeweging – het omzetten van financieel kapitaal in consumptiegoederen – eenmaal begonnen is, is er meestal geen weg meer terug.

Lees eerder verschenen nieuws in ons archief. Ron Boer schrijft op regelmatige basis columns over interessante zaken die spelen op de financiële markten. Wilt u een melding krijgen wanneer een nieuwe column verschijnt? Volg ons dan op LinkedIn of neem contact met ons op.