Kritiek en kanshebber

Een deelnemer in een van onze aandelenfondsen moest zich tijdens een etentje verdedigen voor het rendement dat er behaald was. Dat lag voor dit jaar boven de tien procent. Zijn tafelgenoten vonden dat je zo’n rendement alleen kon halen als je veel risico moest hebben genomen. Ik heb hem geadviseerd het commentaar naast zich neer te leggen. De reden is waarschijnlijk afgunst.

Erger wordt het als de kritiek afkomstig is van een professional. Een klant had in een breder verband zijn vastrentende portefeuille door een ander onder de loep laten nemen. Zeg maar een second opinion, hetgeen in onze branche wel vaker gebeurt.

Zonder zich al teveel te hebben verdiept in de achtergronden van het behaalde resultaat kwam de financiële specialist al snel tot de conclusie dat we veel risico hadden genomen. Misschien wel teveel. Anders hadden we nooit een rendement van meer dan zeven procent in obligaties kunnen halen.

Argwaan
Deze critici beroepen zich waarschijnlijk op het feit dat een hoog rendement hand in hand gaat met een hoog risico. Dat is tenminste wat de economische theorieboekjes ons voorschrijven. Een belegger eist nu eenmaal compensatie in de vorm van een extra beloning voor het risico dat er gelopen wordt, mocht het onverhoopt toch misgaan.

Alhoewel, de zaak is de laatste tijd aan het kantelen. We krijgen steun uit diezelfde wetenschap. Er zijn studies verschenen die pleiten voor zogenaamde ‘low vol’ strategieën, strategieën die gebruik maken van aandelen met een lage beweeglijkheid.

Portefeuilles die zo zijn samengesteld zouden het beter doen dan portefeuilles waarvan de aandelen wilder heen en weer bewegen. Door te kiezen voor aandelen die een stabieler koersverloop kennen, wordt de afwijking van het marktgemiddelde kleiner en heerst er meer rust. Dat is waar veel beleggers nu juist naar op zoek zijn.

Moe
Kritiek is van alle tijden. Waar je wel moe van wordt is om je te moeten verdedigen tegen kritiek die gebaseerd is op financiële onkunde. Zeker als de nuchtere feiten een heel ander beeld geven. Dan blijkt namelijk dat onze resultaten nu net tot stand zijn gekomen bij een laag risico. De bewijzen hiervoor liggen vast en kunnen dus niet door ons gemanipuleerd worden.

Voor de fijnproevers: we behalen een hogere alfa bij een lagere beta, een lagere standaarddeviatie en een lagere volatiliteit dan de markt. Dat geldt zowel voor onze particuliere portefeuilles als voor de drie in-huis beleggingsfondsen.

Outperformance
De reden voor deze outperformance ligt aan de werking van het OK-Score model. Het gaat om de juiste selectie. Als je de slechte bedrijven weet uit te sluiten, loop je ook geen risico op deze potentiële kreukeljassen.

Als ik bijvoorbeeld een bepaalde index koop, krijg ik behalve veel goede bedrijven ook een paar slechte meegeleverd. Die slechte houden het rendement onder druk. Door nu de slechte eruit te filteren zal het totale rendement op de goede kandidaten vanzelf omhoog gaan. Dat is wat we doen, meer is het niet.

Nike ($ 50,07)
Het is bijna Sinterklaas en daar hoort een cadeautje bij. Om een kanshebber voor 2017 te noemen: de producent van sportartikelen Nike. Waar de Amerikaanse beurzen nieuwe topniveaus laten zien, blijft het aandeel Nike duidelijk achter. Aan het begin van het jaar stond het aandeel op $ 62,50. De koers staat nu meer dan tien dollar lager. Onlangs werd het dividend verhoogd van 16 cent naar 18 cent per kwartaal. Hieronder de samenvatting van Okkerse.

‘Als er één stabiele reeks met cijfers is, dan is het wel NIKE, daarom begrijp ik ook niet waarom NIKE dit jaar op de beurs werd afgestraft. OK-Score was 1 en blijft 1. Zeer solide: 6% meer omzet, 5% minder kosten, 9% minder financieringslast, 10% meer opbrengst. Met andere woorden: leg het me maar eens uit….’

Lees eerder verschenen nieuws in ons archief. Ron Boer schrijft op regelmatige basis columns over interessante zaken die spelen op de financiële markten. Wilt u een melding krijgen wanneer een nieuwe column verschijnt? Volg ons dan op LinkedIn of neem contact met ons op.