De Europese Centrale Bank (ECB) laat bij monde van president Mario Draghi de rente langer dan verwacht ongemoeid. Geheel in lijn met wat we al lang prediken komt dat voor ons niet als een verrassing.

Regelmatig lezen we artikelen van analisten en columnisten die ons van het tegendeel willen overtuigen, maar wij buigen niet. Van tijd tot tijd vertoont de rente de neiging om wat op te lopen. Dat is voor sommige rentevorsers het teken dat de periode van een langdurig lage rente op zijn eind begint te lopen. Maar dat is net zo’n vals signaal als dat de komst van de eerste zwaluw het einde van het voorjaar zou aankondigen.

Opgeblazen balans
Deze aanname berust namelijk op een denkfout. Er is een verschil tussen de trend van het systeem en de trend binnenin het systeem. Kortstondige opwaartse rentebewegingen zijn een voorbeeld van een trend binnenin het systeem. De trend van het systeem is echter intact. Kortom: we zullen de komende jaren nog wel last houden van dit renteklimaat. Dat betekent goed nieuws voor bezitters van een hypotheek of een krediet, slecht nieuws voor spaarders.

Al in 2015 begonnen financiële verrekijkers te verkondigen dat de tijd van een lage rente op zijn laatste benen liep. De economie was bezig om zich in een razend tempo te herstellen en het was wachten op de – zo door de ECB gewenste – hogere inflatie om daarmee eindelijk het beleidsinstrument van een hogere rente uit de kast te kunnen halen.

Helaas. Het feit dat de balans van de drie grote centrale banken (de ECB, de Amerikaanse FED en de Bank of Japan) in tien jaar tijd is opgeblazen van 4.000 miljard naar 14.000 miljard dollar, maakt dat ze het voorlopig wel uit hun hoofd zullen laten om hun huidige beleid van kunstmatig gecreëerde lage (of zelfs negatieve) rentes opwaarts aan te passen.

Dansje
We zitten in een periode die de – relatief onbekende – econoom Hyman Minski zou omschrijven als ‘speculatief’. De eigenaren van die veertien biljoen dollar schuld, de overheden, zijn in dit stadium wel in staat om de rente op hun schulden te betalen, maar niet om die af te lossen.

Daarbij mag je dan in Europa nog een tweedeling aanbrengen tussen de noordelijke Europese lidstaten, die daar nog wel in slagen, en de zuidelijke, die daar absoluut niet in slagen. Hoe dan ook, feit is dat ze samen hetzelfde dansje dansen en de ECB namens allen een eenduidig beleid moet uitdragen. Daarin worden de zwakste schakels beschermd om te voorkomen dat de hele ketting breekt.

Depressie
En wat maakt het ook uit. We leven al jaren in een tijd van economische voorspoed; in een tijd van een zo goed als afwezige inflatie, gezonde groeicijfers en stijgende winsten bij het bedrijfsleven als gevolg van continue productiviteitsverbetering.

Daar verandert zelfs een depressie niets aan. Zelfs niet in een land als Japan waar de economie al decennialang nauwelijks tekenen van leven vertoont. Of, zoals de westerse regeringsleider uitriep toen hij over de imposante skyline van Tokyo uitkeek: “Als dit er uitziet als een depressie, mag ik er dan ook zo een?”

Lees eerder verschenen nieuws in ons archief. Ron Boer schrijft op regelmatige basis columns over interessante zaken die spelen op de financiële markten. Wilt u een melding krijgen wanneer een nieuwe column verschijnt? Volg ons dan op LinkedIn of neem contact met ons op.